اگر میخواهید پیشرفت کنید باید مبارزه کنید. عافیتطلبى، یک گوشهاى نشستن، دستها را به هم مالیدن و به حوادث دنیا نگاه کردن و وارد میدانهاى بزرگ دنیا نشدن، براى هیچ کشور و هیچ ملتى پیشرفت به بار نمىآورد. باید وسط میدان بروید. این میدان لزوماً هم میدان جنگ نظامى نیست.
امروز مهمتر از جنگ نظامى، نبردهاى سیاسى و نبردهاى اخلاقى است. امروز بسیارى از کشورها، دولتها و جوامعى که در دنیا به عنوان پیشرفته مطرحند، اگر حسابکشى اخلاقى و سیاسى بشود سر به زیر و سر افکندهاند.
امروز در دنیا ظلم وجود دارد، تبعیض وجود دارد، یک بام و دو هوا وجود دارد. یکى از مصادیقش همین مسئلهى هستهاى خود ماست. یکى از مصادیقش همین تجاوزهاى نظامى به کشورهاى مسلمان همسایهى ماست. کشتن غیر نظامیان و بمباران غیر نظامیان یک چیز عادى شده. این وضعیت زشت و ناهنجار و ضد بشرىاى است؛ یک ملت زنده باید با آن مبارزه کند.
ما افتخار میکنیم که ملت ما، دولت ما، مسئولین ما، جوانان ما و فرزانگان ما در همهى این سالها نسبت به این قضایا بىتفاوت نبودند؛ اعلام موضع کردند، ابراز نفرت کردند. این روحیه را ملت ایران نباید از دست بدهد. این روحیه را از دست ندهید؛ بخصوص شما جوانها.
یک عدهاى میخواهند مطلب را واژگونه نشان بدهند؛ اعتراض میکنند آقا! چقدر میگوئید مرگ بر فلان، مرگ بر فلان. اعتراض میکنند چرا جنایات آمریکا را یا صهیونیستها را یا همپیمانانشان را در تریبونهاى جهانى علنى مطرح میکنید. باید مطرح کرد، باید گفت. ملتها درس میگیرند... ملتها الهام میگیرند، دولتها یاد میگیرند و رهبران ملى تشجیع میشوند، وقتى مىبینند یک ملت این جور ایستاده است. چرا ما خجالت بکشیم؟
امروز و در دوران عظمت اسلام، سربلندى نظام اسلامى و سربلندى ملت ایران به خاطر مواضع ضد استکبارىاش، آدم مىبیند اگر کسى در تریبونهاى جهانى در مقابل آمریکا و اسرائیل و صهیونیسم و همپیمانانشان بایستد و صریح حرف بزند، یک عدهاى این جا خجالت میکشند! دست به دست هم میمالند ومیگویند: آقا! آبرویمان رفت!
مواضع صریح ملت ایران - و بخصوص جوانها - در مقابل ظلمها و ستمهاى بین المللى هرگز نبایستى متوقف بشود.
یک ملت باید خود را عزیز بداند و عزیز قرار دهد. باید یک ملت از خوارى، از ذلت، به هر وسیلهاى از سوى هر کسى مبارزه کند و خود را به نقطهى عزت برساند. این عزتى که براى ملت ایران یک ضرورت است و به فضل الهى به وسیلهى انقلاب اسلامى زمینهى کامل این احساسِ عزت در ما مردم به وجود آمده است، یکى از عناصرش عبارت است از دلبسته و وابسته نبودن به بیگانگان، به دشمنان، به کسانى که در سرنوشت پرشکوه یک ملت مثل ملت ما، آنها هیچگونه احساس سود نمیکنند. بنابراین دنبال منافع خودشان هستند و این منافع را در ذلیل کردن، خوار کردن، به استضعاف کشاندن ملتها میدانند. باید به اینها دلبسته نشد.
شما جوانها، اداره کنندگان آیندهى این کشورید. این کشور مال شماست، آینده متعلق به شماست. جوانان ما این را باید به صورت یک اصل کلى در ذهن داشته باشند که براى ادارهى کشور، براى آیندهى کشور، نسخههاى بیگانهنوشته را انتخاب نکنند. نسخههاى اسلامى، نسخههاى ملى، نسخههاى بومى را انتخاب کنند.
امروز و از سالها قبل، همهى تلاش دولتهاى غربى و فعالان تمدن غربى، متوجه این نقطه است که فرهنگ خودشان، دانستههاى خودشان، بافتهها و یافتههاى خودشان را بر ملتها، بر ذهنها تحمیل کنند. ملت عزتطلب، ملتى که میخواهد مستقل باشد، باید در مقابل این حرکت مقاومت کند.
ملت ما، جوانان ما، اندیشمندان ما، دانشجویان ما، آیندهسازان ما، ناتوانى شیوههاى مدیریت کشورهاى غربى را ببینند و ناتوانى آنها را در ادارهى این مهمترین بخش مدیریتشان یعنى اقتصاد را ببینند - فرهنگ به جاى خود، آداب انسانى به جاى خود، بىاعتنائى به حرمت بشر به جاى خود، تبعیضهائى که در قلمرو قدرت خودشان انجام میدهند به جاى خود؛ در همهى این موارد، تمدن غربى امتحان بدى پس داده است - و آنگاه ملت ما، مسئولین ما، جوانان ما بالخصوص، این را محور فکر خودشان قرار بدهند و بر اساسِ این تأمل کنند که براى مدیریت کشور، براى روشهاى گوناگون ادارهى این ملت بزرگ، به فکر نسخههاى خودى، به فکر نسخههاى بومى باشید. این ایجاب میکند به اسلام توجه دقیقترى کنید. اسلام نگاه روشن و روشنگرى به انسان و انسانیت و شیوههاى انسانى دارد.
جوانهاى ما، اهل فکر ما، اهل فرهنگ ما تأمل کنند؛ مسئولین کشور به سمت سیاستهاى اسلامى حرکت کنند. اینکه مسئولان ما، یا در دورههاى انتخابات مثل وضع کنونى، نامزدهاى انتخاباتى ما براى جلب توجه دیگران حرفهاى غربىها را تکرار کنند، این هیچ امتیازى محسوب نمیشود. امتیاز این نیست که ما آن چیزى را بگوئیم که غرب مىپسندد. اینها کسانىاند که با فکر ایرانى، فکر اسلامى، هویت اسلامى و ایرانى مخالفند.
امروز بحمداللَّه نظام اسلامى بر کار خود کاملاً مسلط است. نظام اسلامى، نظام جمهورى اسلامى نه فقط در داخل کشور، بلکه در منطقه و در سطح بینالمللى خود را در نظر سیاستها و سیاستسازان و سیاستمداران عالم تثبیت کرده است. دشمنان مجبور شدهاند به ثبات جمهورى اسلامى و به اقتدار روزافزون جمهورى اسلامى اعتراف کنند و در مقابل آن تسلیم شوند.
من به شما مردم عزیز و بخصوص به جوانان عرض میکنم که ساختن کشور، پیش بردن کشور یک وظیفهى مشترک است؛ مشترک بین مسئولان و مردم؛ مردم هم داراى مسئولیتند. خیلى باید مراقب باشیم که دشمنان پیشرفت کشور نتوانند ذهن و حواس ما را به نقاط فرعى و درجهى دوم منعطف کنند، تا همه با وحدت کامل بتوانیم به سمت این هدفها حرکت کنیم.
امروز من میتوانم با قاطعیت بگویم مسئولین کشور، همهى همت خودشان را به کار میبندند براى اینکه بتوانند کمبودها را در همهى مناطق جبران کنند.
این خیلى فرصت بزرگى براى ملت ایران است. ما فرزندان این آب و خاک باید افتخار کنیم که خداى متعال این شجرهى طیبه را در سرزمین ما، در ملت ما، در دلهاى ما با دست قدرت خود غرس کرد. این افتخار متعلق به ما ایرانیان است که توانستیم پرچم اسلام را بلند کنیم که این پرچم، پرچم عدالت، پرچم انصاف، پرچم خردورزى، پرچم پیشرفت ملى، پرچم احسان و عدل و داد است. این پرچم را ایرانىها بلند کردند.
دشمنان بشریت - مستکبرین عالم - همهى تلاش و توان خود را به کار بردند تا این پرچم را به زیر بکشند و این دست را قطع کنند؛ اما نتوانستند... دشمنىها استمرار خواهد داشت. باید روزبهروز هشیارتر شویم. البته دشمن با همهى توش و توان خود به میدان آمد، کارى از پیش نبرد، بعد از این هم به فضل الهى و به اذن الهى، دشمن کارى نخواهد کرد و نخواهد توانست بکند؛ اما این در صورتى است که ما هوشیار باشیم؛ ما بیدار باشیم. اگر دچار غفلت شدیم، اگر سرگرم مسائل کوچک شدیم، اگر در کنار مسائل روزمرهى خود از مسئلهى اصلى که حفظ کیان این ملت و حفظ کیان این نظام مقدس است، غافل شدیم، دشمن ممکن است ضربه بزند. امیرالمؤمنین در نهج البلاغه فرمود: «و من نام لمینم عنه»؛ اگر شما در سنگر خوابت ببرد، معناش این نیست که دشمن تو هم در سنگر خوابش برده. ممکن است او بیدار باشد و از خواب و غفلت تو استفاده کند.
امروز ما اطلاع داریم دشمنان نظام جمهورى اسلامى در پشت مرزهاى ما در حال توطئهاند... مشغول تلاشند؛ با توطئه، با ایجاد اختلاف، با به کار گرفتن شیوههاى نامردانه، سعیشان این است که هر وقت توانستند، ضربه بزنند. این هوشیارى میطلبد. این هوشیارى و آمادگى که من با شما مطرح میکنم، صرفاً آمادگى نظامى نیست؛ آمادگى روحى. دشمن ممکن است از لحاظ نظامى هم نتواند کار کند، امیدى هم نداشته باشد، اما از لحاظ فرهنگى، از لحاظ سیاسى، از لحاظ امنیتى، از جاسوسپرورى، از رخنه در اعتقادات و ایمان راسخ مردان و زنان مؤمن این مرز و بوم ممکن است بخواهد وسیلهاى براى رسیدن به اهداف شوم خودش پیدا کند. این، امنیت ما را تهدید میکند. امنیت در کشور و در هر منطقه، اساس پیشرفت است.
نظام جمهورى اسلامى یک سخن نو را به میدان آورده؛ بر خلاف آنچه که تبلیغ میکنند و میگویند - که این تبلیغ هم باز از سوى دشمنان و مخالفین نظام جمهورى اسلامى است - جمهورى اسلامى دشمنتراش نیست، تشنجآفرین نیست، دعوا درستکن نیست، دنبال دردسر نیست. اگر دردسرى وجود دارد، ناشى از طبیعت نظام جمهورى اسلامى است. این طبیعت عبارت است از نگاه مستقل به مسائل عالم و تحت تأثیر قدرتها قرار نگرفتن در کوچک و بزرگِ مسائل. این از تعالیم اسلام است، این آموزش اسلام است، این هم دستورى است که اسلام به ما داده است. اسلام نخواسته است که ملت مسلمان در جهتگیرىاش، در حرکتش، در سیاستهایش، در تصمیمگیرىهایش تابع مراکزى باشد که مصالح استکبارى خودشان و نگاه منفعتطلبانهى خودشان را دارند. باید نگاه کند آنچه را که منافع ملت و امت اسلام اقتضاء میکند، مسئولان حکومت موظفند آن را رعایت کنند.
ما بر این اساس تحت تأثیر سیاستهاى قدرتهاى مستکبر و مسلط قرار نگرفتیم. در قضایاى گوناگون رأى آنها چیزى بود، رأى نظام جمهورى اسلامى چیز دیگرى بود. این براى آنها قابل قبول نیست، بنابراین دشمنى را آغاز میکنند. نظام جمهورى اسلامى ناچار است از خودش دفاع کند. طبیعت ایستادگى، طبیعت استقلال همین است؛ اصطکاک به وجود مىآورد.
میشد ملت ایران هم حکومتى داشته باشند که این حکومت زیر بار زورگوئىهاى این و آن برود. آنوقت این اصطکاکها مسلماً وجود نمیداشت؛ اما آنچه که وجود نمیداشت، فقط این اصطکاکها نبود؛ چیزهاى دیگرى هم بود که آنها هم دیگر وجود نمیداشت: عزت ملى دیگر وجود نداشت، پیشرفت ملى دیگر وجود نداشت؛ همچنانى که در دوران طاغوت دیدیم.
توجه کنید که امروز دشمن از بودن یک ایرانِ متحدِ منسجمِ پیشروِ ناظر به افتخارات بزرگ، نگران و ناراحت است و نمیخواهد این کار انجام بگیرد. این حرکت بزرگ امروز در سایهى اسلام که دین ماست، اساسىترین علقهى معنوىِ ملت ماست، تحقق پیدا کرده و آنها میخواهند خرابش کنند. البته نتوانستهاند، باز هم به توفیق الهى نخواهند توانست، اما از توطئههاشان نباید غفلت کرد. و به نظر من، نخبگان عزیز و محترم ما، مسئولیت بزرگى دارند.
******
قابل توجه کسانی که پیوسته دم از « تنش زدایی » می زنند و به رضایت دشمنان از ما می اندیشند!
اینکه شما میشنوید که میگویند ایران در سلولهاى بنیادى هشتمین کشور دنیاست، این حرفِ خیلى بزرگى است؛ ایرانى که از همهى امکانات پیشرفت، او را محروم کرده بودند. وقتى نظام اسلامى، این کشور را تحویل گرفت، زیرساختها مطلقاً مناسب با این پیشرفتهاى علمى نبود. وقتى میگویند جمهورى اسلامى با فرستادن ماهواره به فضا - که چشم رقبا و دشمنان جمهورى اسلامى را خیره کرد - دهمین یا نهمین کشورى است که این کار را انجام میدهد، این خیلى حرف بزرگى است....
پس نظام اسلامى هم ماندگارى خودش را نشان داد، هم توانائى خودش را براى پیشبرد یک ملت. این میشود مایهى افتخار براى مسلمین، مایهى اعتزاز براى هر مسلمى در هر نقطهاى از عالم. آنوقت دشمنىها شروع میشود؛ یعنى شدت پیدا میکند.
اینکه مىبینید یقهى جمهورى اسلامى و نظام اسلامى را میگیرند و رها نمیکنند، نشانهى این است که ضربهاى که جمهورى اسلامى بر پیکر استکبار وارد کرده است، خیلى عمیق بوده. دشمن ما فلان گروهک منزوى با چهارتا آدم کوچک یا بزرگ نیست. دشمن ما فلان دولت منطقهاى عاجز و ناتوان نیست که تو ملت خودش هم پایگاهى ندارد. دشمن ما دستگاه عظیم استکبار است که مهمترین تصمیمگیرهایش سرمایهداران صهیونیست و کمپانىدارها و تراستدارها و کارتلدارهاى گردنکلفت دنیایند. این، در مقابل نظام اسلامى ایستاده است و البته از همهى شیوهها هم استفاده میکند. ضربه به او خورده است که این جور مىبینید از همهى امکانات استفاده میکند، از همهى وسائل استفاده میکند. حالا از ایجاد واگرائى نسبت به عقاید اسلامى، سوق دادن جوانان به مواد مخدر، به فساد، به استفادهى از غفلت بعضى از دستگاهها، جوانها را آسیبپذیر کردن، تا اختلافات مذهبى، تا اختلاف شیعه و سنى، تا فلان گروهک؛ و اگر دستش برسد در متن مسئولین بالا و نیمهبالاى جمهورى اسلامى هم نفوذ بکند، این کار را هم میکند. همهى تلاش را دارند میکنند. با همهى این تلاشها مؤمنین ایستادهاند: «کالجبل الرّاسخ لا تحرّکه العواصف». این تندبادها نمیتواند جمهورى اسلامى را تکان بدهد.
براى یک رزمنده بزرگترین خطر این است که جهتگیرى را گم کند؛ نداند دشمن کجاست، دوست کجاست. اگر ندانست دشمن کجاست و دوست کجاست، آنوقت ممکن است به طرف دوست آتش کند؛ به خیال اینکه دارد به طرف دشمن آتش میکند...این خیلى تأسفآور است. و دشمن این را میخواهد.
وقتى اختلاف پیدا شد، وقتى تفرقه پیدا شد، وقتى نسبت به هم سوءظن وجود داشت، وقتى یکدیگر را خائن دانستیم، طبیعى است که با هم همکارى نخواهیم کرد. همکارى هم اگر بکنیم، با هم صمیمى نخواهیم بود. این همان چیزى است که آن دشمن دنبال اوست.
امروز دشمنىِ با اسلام از گذشته جدىتر است، دلیل آن هم وجود حاکمیت اسلام در اینجاست. از حاکمیت اسلام، از پرچم برافراشتهى اسلام در ایران، احساس خطر میکنند. این پرچم را باید محکم نگه دارید. این حاکمیت را باید همه قدر بدانند. هر که به اسلام علاقهمند است، هر که به قرآن معتقد است، باید این حاکمیت را قدر بداند. این، هدف و جهت کلى است.
بخصوص باید مواجههى با دشمن را در حوزهى تفکر و احساس جوانها اهمیت بدهید و بدانید که دشمن اولین نقطهاى را که مورد توجه قرار میدهد، آن نقطهى فعال است که یکى از بخشهاى آن، عبارت است از نسل جوان؛ چون امید به نسل جوان است و سازندهى آینده، نسل جوان است، لذا آنجا را دشمن هدف قرار میدهد.
البته یکى از نقاط حساس هم علماى دین هستند؛ دشمن آنجا را هم به انواع مختلف و اشکال گوناگون هدف قرار میدهد. شاهدش هم همین فشارهائى است که وجود دارد .
بار دیگر آوازه ایران به گوش جهانیان رسید و پرچم عزت جمهوری اسلامی ایران بر بام جهان به اهتزار درآمد.
از چند روز قبل، استکبار جهانی و مزدورانش تلاش مذبوحانه ای داشتند تا مانع این پیروزی بزرگ برای جمهوری اسلامی ایران شوند. و سرانجام امروز کنفرانس ضد تبعیض نژادی «دوربان 2» در ژنو برگزار گردید و پیام ملت شریف ایران، در جهان طنین انداز شد.
ابتدا اراذل بی ادب مکتب دموکراسی غرب، با جنجال و هیاهو و توهین به رئیس جمهور محبوب ملت ایران، آقای احمدی نژاد، سعی نمودند مانع سخنرانی وی شوند، که نشد. و سپس نمایندگان چند کشور مدعی دموکراسی و آزادی بیان، چهره واقعی ضد دموکراسی خود را به جهانیان نشان دادند و با قهر و بی ادبی، سالن کنفرانس را ترک نمودند و با این کار احمقانه، سبکسری و رذالت خود را به نمایش گذاردند.
نعره های احمقانه اراذل آمریکایی و اسرائیلی نتوانست فریاد حق نماینده ملت ایران را خاموش کند. و چه زیبا و افتخار آفرین، عزت و عظمت ملت ایران را به نمایش گذارد.
به راستی، آقای احمدی نژاد سردار بزرگ جبهه نبرد سیاسی با استکبار جهانی است. بیهوده نیست که استکبار جهانی و مزدورانش در خارج و در داخل، علیه او از پا نمی نشینند و به هر کار احمقانه ای دست می زنند.
این پیروزی بزرگ و افتخار آفرین را به مقام معظم رهبری، ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران (آقای احمدی نژاد) و ملت شریف ایران، تبریک می گویم و برای رئیس جمهور عزیزمان آرزوی سلامت و موفقیت های بیشتر دارم.
پاینده باد جمهوری اسلامی ایران
پیوسته در اهتزاز باد پرچم جمهوری اسلامی ایران
زنده باد رئیس جمهور غیرتمند و عزیز ملت ایران، آقای احمدی نژاد
زنده باد ملت بزرگ و شریف ایران
پیام های نوروزی زودهنگام و تأمل برانگیز!
سال نو مبارک باد
فشار بر مقام معظم رهبری!؟
نامه به علی مطهری و درخواست کاندیداتوری
رابطه برزخ با دنیا!
استیضاح وزیر علوم در راستای مقابله با فتنه گران
حمایت امام خامنه ای از دولت ها
رهنمودهای امام خامنه ای به مسؤولان نظام
دولت مواظب باشد، اعتدال، داس نشود
جمع آوری \چفیه\ در مراسم افطاری رییس جمهور
امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند اهتزاز پرچم صلح حسنی هستیم!؟
پذیرایی از میهمانان!
جملات متناقض در جشن ...
مارک اشتباهی!
[همه عناوین(212)][عناوین آرشیوشده]
بازدید دیروز: 9
کل بازدید :187052
نقد و نظر
سیاسی
مذهبی
اخلاقی
اجتماعی
گوناگون
انتخابات
صهیونیسم
آمریکا
بهائیت
ستون پنجم دشمن
فلسطین
دولت و مجلس
دشمن شناسی
اتحاد و همبستگی
عزت و عظمت
پایگاه اطلاع رسانی آیه الله مصباح
بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء
کلام ناب در آئینه اهل بیت